Federatie Ledegem

Op dinsdag 2 februari, vierden we in de St.-Janskerk, Maria Lichtmis. Een 25-tal doopkindjes van vorig jaar waren er met hun mama en papa aanwezig en werden er gezegend door priester Johan.

Foto’s vindt je hier.

Op donderdag 21 januari waren we samen in de Sint-Janskerk te Rollegem-Kapelle voor de federale Nieuwjaarsontmoeting. Het is een deugddoende avond geweest en zoals altijd hadden de afwezigen weer eens ongelijk… Het beklijvende verhaal van de heilige Damiaan – gebracht door Mieke Felix – blijft nazinderen. Ja, Damiaan mag ons verder blijven inspireren. Van hem mogen we leren om met een zekere koppigheid ons kerkenwerk verder te zetten, bezield vanuit Jezus’ Goede Boodschap. Zo is ‘kerk-zijn’ altijd opnieuw nieuw beginnen…

‘Steeds begint de kerk opnieuw’
is de titel van een boekje.
Al zou het een oud boekje zijn,
de titel geeft iets oorspronkelijks aan;
iets wat altijd doorgaat
en zich steeds vernieuwt.
Met zo’n kerk kan natuurlijk
niet een kathedraal bedoeld worden.
Die restaureer je hooguit
en bewaar je als een heilige plek.
Als de kerk steeds opnieuw begint
moet dat iets van mensen onderling zijn,
die bezield door de Geest
telkens ‘heilige plaatsen’ maken
in parochies, in groepen,
buurten of wijken, op die momenten
waarop zij uitdrukking geven
aan wat in hen leeft.
Dan gaat het over een kerk
die er weliswaar is,
maar die ook voortdurend
ter plekke gemaakt moet worden.

Die avond werd ook dank gezegd voor het vele vrijwilligerswerk dat gebeurt binnen onze federatie. En dit dank zij mensen die onze gemeenschap een warm hart toedragen. Ook Frans Clarysse werd bedankt voor zijn jarenlange inzet en zorg voor de Sint-Janskerk, en André Windels werd bedankt voor zijn dienstbare inzet in de federatie gedurende de ‘pastoor-loze’ tijd in de federatie.

Dank zij de inzet van bereidwillige handen konden we ook genieten van een heerlijk samenzijn bij een natje en een droogje. Het Damiaanbier vloeide heerlijk en de broodjes smaakten… Dank je wel aan iedereen en laten we maar samen verder dromen van een levengevende gemeenschap, een gemeenschap met een warm hart…

Deze nacht had ik een droom.
Een droom van een federatie, waarin
mensen elkaar echt willen ontmoeten
en een deel van hun levensweg
samen willen gaan.
Het was een federatie
waarin het woordje ‘moeten’
vervangen was door ‘mogen’.
Waar eigenbelang nooit de voorkeur kreeg
op de belangen van de gemeenschap.
Het was een federatie
waarin het woordje ‘God’ tastbaar was
in kleine opvallende daden van mensen
die elkaar echt probeerden te beminnen.
Het was een federatie
waar hartelijkheid voelbaar was, omdat
eenieder zich verantwoordelijk wist,
elk met zijn of haar eigen inbreng.
Als één grote familie rond dezelfde Jezus.
Toen werd ik wakker en besloot:
aan die droom wil ik meewerken!

Nogmaals aan iedereen veel vreugde en zegen toegewenst in het nieuwe jaar.
Hier vind je foto’s van het gebeuren.

Waar het allemaal om draait in de Kerk van Christus, namelijk gemeenschap vormen, mochten we de afgelopen tijd beleven in het voorbereiden van de TV-mis. Het samen mogen bidden en vieren was dan ook de spreekwoordelijke kers op de taart. Het was een uitdaging om mensen van allerlei pluimage, met hun eigen leven in het hart, te verenigen om dit gemeenschappelijk doel te bereiken. Het was een hele ervaring om dit uitzonderlijk gebeuren van dicht bij te mogen meemaken. Meer nog dan anders konden we ondervinden dat alles moet samen hangen, en dat kan enkel als we goed communiceren en samen werken. Voor egotrippers en haantjes- of hennetjes-de-voorste was er geen plaats. Ons eigenbelang moesten we opofferen omwille van het algemeen belang. We mochten gemeende dankbaarheid ondervinden en zelf ook danken voor het kleinste gebaar van waardering, voor dat kopje koffie, voor die kwinkslag tussendoor, voor al het schijnbaar kleine dat het samenzijn met mensen zo groot maakt . Alles moest netjes naast elkaar gebeuren maar toch in samenhang. Iedereen moest rekening houden met de ander, luisteren naar de ander. Meer nog dan anders. En het lukte, met vallen en opstaan. ‘Opnieuw’ en ‘stop’ waren woorden die de regisseur vaak moest roepen. Maar ’t is hem vergeven. Ondanks ons zuchtje of grimas bij een zoveelste herhaling, wisten we dat het belangrijk was nog eens op nieuw te beginnen, zodat het eindresultaat gezien mag worden. En het mocht gezien worden. Dit kon alleen omdat allen die er bij betrokken waren, er van het begin af aan meteen in wilden geloven. Alleen al de talloze positieve telefoontjes en mails die we kregen van mensen uit Vlaanderen en Nederland, zijn daarvan het bewijs. We mochten een woordje van vrede brengen aan mensen die het wat moeilijker hebben. Dat was echt de goede boodschap in de ether zenden! Na dit geslaagd staaltje van samenwerking tussen mensen van allerlei slag, mogen we meer dan ooit te zeggen: ons geloof maakt echt wel het verschil!

Darky Seynaeve

Foto’s van het gebeuren vind je hier.

Op 27 augustus laatstleden was er rond de kerk van Ledegem al vroeg in de morgen “roeringe”… de misdienaars van de hele federatie verzamelden er om 8u15 voor hun jaarlijkse daguitstap. We konden met z’n allen net in 2 minibusjes. Zo veel jong geweld per auto… de ambiance zat er direct goed in ! Eerste stop: het damiaanmuseum in Tremelo. We werden er heel enthousiast ontvangen. We kregen eerst een film te zien over het leven van Damiaan, daarna kregen we een rondleiding in z’n geboortehuis. Tussendoor konden we ook luisteren naar een aantal prachtige verhalen over het leven van pater Damiaan op het eiland Molokai… het was voor ons allen een heel boeiende ervaring! Het was zo boeiend dat we er amper op tijd wegraakten… het werd dus spurten om op tijd op onze volgende plaats te zijn: het station van Mechelen. Daar werden de minibusjes achtergelaten en renden (jawel, het werd een echte rush tegen de tijd!) we een goede 500m verder naar de aanlegplaats van de boot. Die boot, die zou ons naar Planckendael brengen. Het was nipt, maar we haalden het net. Het was zo’n half uurtje varen tot Planckendael, net tijd genoeg om ons boterhammekes naar binnen te werken!! Eenmaal aangekomen genoten klein én groot van een ontspannende middag in het dierenpark… we zagen allemaal beestjes… en hier en daar was er ook tijd voor wat avontuur: wandelen in de bomen, vlottentocht, Go 4-parcours, enz… sommigen van ons liepen zelfs over het water… anderen sukkelden er ook in… je leest het, het was een heel gezellige middag!! Rond 17u gingen we terug aan boord van de boot, richting Mechelen en vandaar met de minibusjes terug naar Ledegem… na het nodige fileleed kwamen we allen welgezind en blij terug thuis!

Foto’s vind je hier.

De bisschop heeft priester Johan Loones benoemd tot pastoor in de federatie Ledegem.

Priester Johan was pastoor-moderator in de federatie Damme.

Hij is en blijft ook verbondsproost van de Chiro.

De aanstelling van de nieuwe pastoor heeft plaats in de kerk van Sint-Pieter op zondag 18 oktober 2009 om 15.00 u.

Proficiat en van harte welkom!

Na meer dan negen jaar verlaat priester Marc Messiaen onze federatie. Reden genoeg, dachten wij, voor een boeiend gesprek.

Priester Marc, op 14 mei 2000 werd je aangesteld als moderator in de federatie Ledegem. Wat herinner je je nog van die dag en van je eerste weken?
Het was de start van de federatie. De parochies van Ledegem, Rollegem-Kapelle en Sint-Eloois-Winkel vormden vanaf toen samen de federatie Ledegem. Ik werd samen met Freddy Malfait aangesteld als priester in die federatie. Samen met diaken Frans Gheysen, Marijke Lefevre, Dirk Nollet en Hendrik Vandromme kregen wij de verantwoordelijkheid voor deze federatie. De eerste drie maanden kwamen we al geregeld samen en werden vele krijtlijnen uitgezet. Gedeelde verantwoordelijkheid was een belangrijk opzet.

Duidelijk een goede start van een belangrijke wijziging op parochiaal vlak! Toch gebeurde kort nadien een verschrikkelijk drama…
Inderdaad. Kort nadien volgde die verschrikkelijke dag: 16 juli 2000 staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Die nacht verongelukte pastoor Freddy Malfait. De man met de onontbeerlijke ervaring, mijn grote voorbeeld… een lievelingsfiguur in Sint-Eloois-Winkel en ver erbuiten… Een paar afschuwelijke weken volgden: een begrafenis regelen van zo’n publieksfiguur terwijl je zelf amper iemand kent in de federatie. Een begrafenis waarop 3600 man en de voltallige pers aanwezig was, alles en iedereen was er… Achteraf een grote leegte. Daar stond ik dan, zonder de minste parochie-ervaring… Bovendien zelf ondersteboven van het feit dat je een goede vriend en collega-priester verloren had. Tot zover de vlekkeloze start…

Toch volgde kort nadien opnieuw positief nieuws…
Als snel kregen we bericht dat priester Patrick ons zou komen helpen. Half augustus kwam hij in Ledegem aan. Het oorspronkelijke idee was dat hij een viertal maanden zou blijven om ons uit de nood te helpen. Patrick begon onmiddellijk mee te werken, mee te draaien en mee te denken. De samenwerking verliep zo vlot en zo goed dat uiteindelijk beslist werd dat priester Patrick zou blijven. Eind 2000 werd hij dan ook door de bisschop benoemd in onze federatie en in januari 2001 werd hij hier als priester aangesteld.

Heel kort daarna kwam ook de stuurgroep tot stand?
Klopt. Op dat moment waren we dus met zes (priester Patrick, diaken Frans, Marijke, Dirk, Hendrik en mezelf) en het idee was om vanuit iedere parochie toch 2 mensen te hebben die samen met priesters en diaken een stuurgroep wilden vormen. Mensen die mee verantwoordelijkheid wilden dragen en bereid waren mee hun schouders onder de federatie te zetten. Daarop zijn we dus beginnen zoeken. In de loop van maanden zijn we mensen gaan aanspreken die na het volgen van de nodige vorming en opleiding uiteindelijk ook benoemd werden. Het spreekt voor zich dat de samenstelling van die groep in de loop der jaren evolueerde. Dank aan iedereen die zich daarbij inzet(te). Sommigen namen afscheid, anderen kwamen ons vervoegen.

Er veranderde heel wat in de jaren dat je hier bij ons was. Wat vind je zelf de belangrijkste verwezenlijkingen?
Verwezenlijkingen vind ik niet altijd het juiste woord. Voor mij is de belangrijkste realisatie kerk vormen met mensen voor de mensen… Als je ziet dat er 10 jaar geleden nog heel wat priesters in onze 3 parochies waren en er nu maar 1 priester meer over dan moet er mee verantwoordelijkheid genomen worden door mensen uit die geloofsgemeenschappen. Het spreekt voor zich dat dit een enorme verandering is voor iedereen. Niet alleen voor de mensen die deze taak op hun schouders willen nemen, maar ook voor iedere mens. Ook voor hen is het een grote aanpassing te zien dat een aantal taken opgenomen worden door gewone leken. In de loop van 10 jaar is het parochie-landschap er dus helemaal anders gaan uitzien.

Straks verlaat je onze federatie. Wat houd je nieuwe benoeming precies in?
Goeie vraag! Maar helemaal niet zo makkelijk om er een gedetailleerd antwoord op te geven. Ik moet immers zelf nog veel aftasten en nog heel veel nieuwe mensen leren kennen. Kort geschetst kan men mijn nieuwe taak in 3 grote delen indelen:
Een eerste belangrijke taak bestaat erin contacten te leggen met het middenveld, de middensector. Luisteren naar de mensen daar en samen met hen zoeken hoe we christelijke waarden in deze groepen, de K-factor verder kunnen uitdiepen.
Ten tweede mensen nabij zijn in hun taken en verantwoordelijkheden en hen ondersteunen in alle moeilijkheden die ze daarbij op hun weg tegenkomen. Zeker in de landbouwsector is de crisis op dit moment heel sterk voelbaar. Dit veroorzaakt heel wat problemen en menselijk leed. Daar mag ik mensen proberen bij te staan.
Ten derde krijg ik ook nog een taak in de dekenij Waregem, waar ik ook ga wonen. Daar zal ik waar nodig en voor zover dit ook mogelijk is bijspringen bij het vele pastorale en liturgische werk: weekendvieringen, begrafenissen, enz.
Je ziet, het is een hele boterham… en het zal ook voor mij nog heel wat aftasten worden, zoeken naar de juiste inhouden en evenwichten.

Waar ligt dan je grootste uitdaging?
Oei oei, daar heb ik nog geen zicht op! Kom binnen 2 jaar es terug, dan zal ik daar beter kunnen op antwoorden (we nemen de uitdaging aan).

Wat wens je jouw opvolger, priester Johan Loones, toe?
Ik wens hem alle geluk en fantastische goede samenwerking met de mensen die mee helpen verantwoordelijkheid dragen. Ik hoop en ik wens dat hij zich gedragen mag weten door mensen.

Wat zal je zelf het meeste bijblijven van de jaren dat je in Ledegem was?
In eerste instantie de gedrevenheid en gedragenheid van de stuurgroep. Dat was iets wat voor mij heel belangrijk is en blijft.
In tweede instantie de enorm goeie contacten met mensen bij sterfgevallen die ik mocht begeleiden. Contacten die ik ook blijf hebben met veel van hen en die veel voor me betekenen. In de jaren die ik hier was, waren er een paar heel zware sterfgevallen. Ik denk aan priester Freddy, Diederick en Elien, Rune, Lien en Pieter, Rieke en Wim en Christel, Brecht,… Ik voel me ook blijvend verbonden met alle mensen die een kindje verloren.
Ik denk aan de mensen die kort na het overlijden van een geliefde me een kaartje stuurden om me te danken… Dat doet deugd en zegt me: “Marc, mensen in moeilijke momenten nabij zijn… het is ‘Goddelijk’”.
Ik heb me ook altijd zeer sterk mogen en kunnen inzetten tijdens de liturgische diensten. Ik mocht het doen samen met de gebedsleiders, de (volwassen) misdienaars, de lectoren en zoveel anderen. Waarvoor dank. Dank ook aan de koren die heel geregeld een dienst kwamen opluisteren.
Die liturgische diensten konden plaats vinden in kerken die mogen gezien worden. Samen met de mensen van kerkfabrieken en de gemeentelijke overheid mocht ik de kerken restaureren. Het waren momenten van zorg, maar ook van fierheid.
Naast de vele materiële beslommeringen waren er ook vele spirituele momenten. Ik denk dan bv aan het op weg gaan met mensen die ervoor kiezen om christelijk te huwen of om hun kindje te laten dopen. Of ik denk aan de leerhuizen… samen een stuk bijbel lezen en samen zoeken naar de betekenis van die tekst heden ten dage. Boeiend!
De vraag was natuurlijk: wat zal je het meest bijblijven? Wel. Waar een wil is om samen te werken daar kan het!!! Christenen zijn bruggenbouwers en geen klovendelvers. En ik heb mogen ervaren dat er in deze federatie heel veel mensen van goede wil zijn! Dat heb ik mogen ervaren met de federale stuurgroep, de kerkfabrieken en nog vele anderen…Gods droom realiseren is niet iets van mij alleen, of voor mijn geloofsgemeenschap alleen, het is iets wat je samen met en voor anderen doet…
GOD ZEGENE EN BEWARE U ALLEN.
Nog dit: waar ik mensen gekwetst heb, heel oprecht en gemeend: sorry! Moge God mijn onvolmaaktheden vergeven…

Van harte dank voor dit boeiende gesprek. Ook jij zal ons altijd bijblijven ! Priester Marc, op 29 augustus 2009 nemen we om 16u afscheid van jou met een mooie viering. Aansluitend zal ook een receptie plaatsvinden. Graag willen we iedereen van harte uitnodigen dit moment niet te missen en aanwezig te zijn op deze viering.

Priester Marc, dank voor je onaflatende inzet voor onze federatie! Veel succes in je nieuwe functie, het ga je goed!

Een uitgebreide fotoreportage van het afscheid vind je hier.

Voor de familie Noterdame was O.L.H. Hemelvaart toch wel een speciale dag.
Tijdens de eucharistieviering werd hun jongste spruit gedoopt.
De twee oudste (Jari en Dagmar) deden hun H. Vormsel en hun eerste communie.
Het was een wonder gebeuren, Gods Geest mogen afsmeken over deze jonge gasten.

Hier vind je foto’s van het blije gebeuren.

Straks doen heel wat kinderen uit de eerste leerjaren van onze federatie hun eerste communie. Ondertussen zijn ze in de klas al druk in de weer met de voorbereiding ervan. Ze leren er op een muzische manier over Jezus, over de structuur en de betekenis van de eucharistieviering. In de communie komt Jezus hen heel nabij.

En of onze vlindertjes al uitzien naar deze mooie dag! De foto’s spreken voor zich.

Uw aanwezigheid zal een extra steun in de geloofsgroei van onze kinderen zijn.

Fot’s van de voorbereidingen vind je hier.

Op zaterdag 2 mei vond binnen de federatie Het H. Vormsel plaats. Aan alle vormelingen en hun familie een dikke proficiat! Moge Gods Geest hen stuwen om echte christenen te worden! Dank ook aan allen die meehielpen aan de voorbereiding.

Foto’s van het gebeuren vind je hier.

Palmzondag
Het weekend voor Pasen werd palm gezegend. We gedenken de blijde intocht van Jezus in Jeruzalem.

Witte donderdag
Het laatste avondmaal:Een stemmige viering in de kerk van St.-Jan. De 12 apostelen zitten rond de tafel van de Heer. Er werden vele symbolen gehanteerd: licht, bloemen, het Woord, water, brood en wijn. Heel symbolisch: de handenwassing.

Goede vrijdag
We gedenken het lijden en de kruisdood van Christus.
Na de dienst gaan we in processie naar het kapelletje op de hoek van de Smissestraat om het nieuwe kruisbeeld te zegenen
Wijding kruis in Kruiskapel hoek Smissestraat-Kasteelstraat

Paaswake
We steken het verrijzenislicht aan. Hij leeft, Hij is midden onder ons aanwezig. We mogen het weten: ‘de steen is weggerold’ ! We tekenen ons met doopwater: we geloven dat Hij leeft!

Hier vind je enkele sfeerbeelden van de Goede Week.