Federatie Ledegem

Momenteel loopt de aboneringsperiode voor de jaargang 2012 van het parochieblad Kerk + Leven.

Voor wie interesse heeft in het reilen en zeilen van de geloofsgemeenschap in de Federatie Ledegem en in de ruime kerkgemeenschap, is dit weekblad een uitstekende wegwijzer. Een jaarabonnement bedraagt 27 euro en kan overgemaakt worden op rekeningnummer BE70 7330 0910 7825 van Parochieblad, Menenstraat 16 te 8880 Ledegem. Wil vermelden: ‘Abonnement 2012′. Wie nu abonneert ontvangt het eerste nummer begin januari in de brievenbus. Verdere info op het federaal secretariaat, tel 056/509613.

‘Deze avond heeft me enorm veel deugd gedaan! Met de opgedane energie kan ik weer verder…’, was de reactie van één van de deelnemers op de startavond van een nieuwe gezinsgroep in de federatie Ledegem op 15 september laatstleden. Na een hartelijke kennismaking werden er ervaringen en verlangens uitgewisseld rond ‘omgaan met tijd’. Tijd voor de kinderen, onze partner, relaties, sociaal engagement, ontspanning,…vaak in combinatie met een drukke job. Hoe krijgen we het allemaal voor elkaar? Wat maakt tijd zin- en betekenisvol, Goddelijke tijd? Een waaier van boeiende getuigenissen kleurden het gesprek. Ook God nam ons mee in Bijbelse verhaal- en gebedstijd. De avond werd afgerond met gezellige ontmoetingstijd bij een natje en een droogje. Heb jij ook interesse en verlangen naar ‘geloven in goed gezelschap’? Stip dan meteen donderdag 17 november aan in jouw agenda. Afspraak om 20 u. in de Rembrandtzaal (naast zaal St.-Elooi), Kerkstraat te St.-Eloois-Winkel. Een seintje volstaat bij Dirk en Beatrijs Vermeersch op 056/32.83.31 of Sofie Danneels op 056/50.51.73 of mail naar Dirk Vermeersch of Joost Vandenbussche.

Heb jij het ook soms moeilijk met de mening van je tiener(s) ?
Zin in een deugddoend gesprek in een kleine groep ?
En ook te luisteren naar ervaringen van anderen ?
Sta je open voor zin-geving in je leven ?

JA? Dan is dit zeker iets voor jou, download hier de folder.

Op 2 februari zijn alle gedoopten van het voorbije jaar, samen met hun ouders en familie, uitgenodigd voor de lichtmisviering.

Het is een warme viering geworden. De kleinsten mochten er een zegen ontvangen. Het is een teken dat we hen alle goeds toewensen voor hun verdere weg. We hopen en wensen dat zij, gesteund door ouders, peter en meter, mogen groeien tot blije en gelukkige mensen. Als aandenken kregen zij ook een puzzelstuk mee, met hun naam er op geschreven. Elk mensenkind mag een stukje zijn in die grote mensenpuzzel. Samen mogen we er iets moois en kleurrijks van maken. En, het paspoort van een christen werd eveneens meegegeven. Bij de doop is hun weg gestart. In hun groei naar christen-zijn kunnen de volgende stappen dan verder genoteerd worden op hun paspoort. Na de viering was er nog ruim kans om elkaar in een hartelijke en warme sfeer te ontmoeten.

Foto’s van het gebeuren vind je hier.

Wil je op de hoogte blijven van het reilen en zeilen in onze federatie? Dan is een abonnement op “Kerk & Leven” de onontbeerlijke schakel. Elke week lees je er nieuws uit onze federatiegemeenschap en uit de drie parochies van de federatie: Ledegem, Rollegem-Kapelle en Sint-Eloois-Winkel. Je vindt er de uren van de verschillende liturgische vieringen. 

Het lief en leed van mensen uit onze gemeenschap wordt langs deze weg gedeeld. Ook verneem je er nieuws uit het verenigingsleven. En elke week lees je er een ‘klavertjevier’, een denkertje, een geluksbrengertje. Dit alles wordt geïllustreerd met het nodige fotomateriaal.

Onze geloofsgemeenschap is deel van een ruimere gemeenschap. Zo verneem je via Kerk & Leven nieuws uit het eigen bisdom. En uit de wereldkerk. Als christenen willen we ons wereldwijd met elkaar verbonden weten.

Kerk & Leven biedt eveneens teksten ter inspiratie en verhalen van mensen die willen leven vanuit de evangelische inspiratie. Daartoe worden eveneens commentaren bij de evangeliewoorden gegeven. Met andere woorden, Kerk & Leven wil een spiegel zijn vat wat er leeft binnen een gemeenschap van christenen. Het wil tegelijkertijd een uitnodiging zijn om als geïnspireerde christenen het leven met elkaar te delen. 

Wil je dit weekblad blijven ontvangen in je brievenbus, hernieuw dan uw abonnement door 27,00 euro te storten. Dan krijg je een jaar lang elke week een nummer. Graag verwelkomen we je als (nieuwe) abonnee. 

Overschrijven kan op rekening:  

PAROCHIEBLAD, 
733-0091078-25 
Menenstraat 16 
8880 Ledegem
Melding: PAROCHIEBLAD 2011

OPGEPAST! 
In Rollegem-Kapelle komt er een propagandist het abonnementsgeld ophalen. 
In Sint-Eloois-Winkel en Ledegem echter moeten abonnees het bedrag overschrijven.
Hier wordt er niet meer rondgegaan. 

De federale stuurgroep en de redactieraad.

 

Gedachten uit de paashomilie.

Ons Alleluja klinkt uitbundig met Pasen. God is leven, Liefde, redding, een licht doorheen het duister. Maar dezer dagen klinkt doorheen de vreugde ook wat pijn bij het zien en horen wat er gebeurt om ons heen. Wat is er allemaal gaande in de Kerk? Mensen gaan soms met zo weinig respect om met elkaar. Onverschilligheid haalt zo vaak de bovenhand. Pasen doet ons zeggen: ‘EN TOCH!’ En toch… is Liefde door muren van onverschilligheid niet tegen te houden, niet door de dood of wat doods maakt. En toch… Doet liefde doorheen het puin van het leven altijd maar weer nieuw leven groeien en bloeien.

Het wonderlijke van Pasen gebeurt als we de gebeurtenissen die we mee maken niet zien als een verlies, maar als een begin van een nieuwe tijd. Woorden als: ‘Onze fouten durven zien en er uit leren…’ geven opening voor het nieuwe leven. Pasen is dan die zoektocht die weer begint: hoe vinden we met Jezus wegen naar een nieuwe toekomst?

Ja, we bevinden ons in de situatie van Jezus’ leerlingen. In enkele dagen waren ze alles kwijt geraakt: hun vriend met wie ze lief en leed gedeeld hadden. Vanuit hun angst koesterden ze de tijd die voorbij was, maar die niet meer terug zou komen. Hun vreugdevuur was gedoofd. Buiten hen om voltrok zich het nieuwe leven, toen die vrouwen op paasmorgen voor het lege graf stonden. Een duidelijke boodschap kregen zij te horen: ‘Hij is niet hier, Hij is verrezen, Hij leeft.’ De boodschap is niet: ‘Hij is niet hier, Hij is elders!’, maar wel: ‘Het is anders! Hij leeft!’ Dat lege graf is een open deur naar het nieuwe, het andere leven. En ze keren vlug terug naar de leerlingen, om samen aan dat nieuwe leven te beginnen. Zo wordt het voor ons zalig Pasen te vieren, als wij er met ons leven zelf vorm en inhoud aan geven. En dat uit zich in zoveel gewone dingen van het leven…

Mensen die zorgen voor onze kerken, voor de netheid, voor de mooiheid van de liturgie,… Het is zeggen: ‘Jezus, Hij is belangrijk.’ Ik denk aan de inzet en zorgzaamheid van mensen voor elkaar in de buurt. Onze jongeren in de jeugdbewegingen die kinderen de ervaring geven van vriendschap en verbondenheid. Ik denk aan onze gezinnen, die de vaak opgeklopte drukte durven doorbreken om tijd te maken voor elkaar: partners tegenover elkaar, ouders tegenover hun kinderen. Als we dit en zoveel doen vanuit Jezus’ bezieling, dan zeggen wij: Hij leeft, Hij is belangrijk voor mij.

Pasen is zo schoon schip maken met het verleden en openstaan voor de dagen die komen, ons richten op het altijd nieuwe leven. En dat is zoveel boeiender dan te vervallen in eindeloos gekrakeel over de Kerk. Trouwens, bv onze jongeren hebben helemaal geen boodschap aan al dat gekrakeel! Begeesterde en bezielde en oprechte getuigen, daar willen zij wel mee op weg gaan.

Pasen is de uitdaging om met Jezus al het oude achter ons te laten en met Hem, samen, tot nieuw leven te komen. Alleen zo wordt Pasen een open deur naar het nieuwe leven. In die geest wens ik jullie allen een gezegend paasfeest.

Johan Loones

Enkele foto’s van de Goede Week vind je hier

Op dinsdag 2 februari, vierden we in de St.-Janskerk, Maria Lichtmis. Een 25-tal doopkindjes van vorig jaar waren er met hun mama en papa aanwezig en werden er gezegend door priester Johan.

Foto’s vindt je hier.

Op donderdag 21 januari waren we samen in de Sint-Janskerk te Rollegem-Kapelle voor de federale Nieuwjaarsontmoeting. Het is een deugddoende avond geweest en zoals altijd hadden de afwezigen weer eens ongelijk… Het beklijvende verhaal van de heilige Damiaan – gebracht door Mieke Felix – blijft nazinderen. Ja, Damiaan mag ons verder blijven inspireren. Van hem mogen we leren om met een zekere koppigheid ons kerkenwerk verder te zetten, bezield vanuit Jezus’ Goede Boodschap. Zo is ‘kerk-zijn’ altijd opnieuw nieuw beginnen…

‘Steeds begint de kerk opnieuw’
is de titel van een boekje.
Al zou het een oud boekje zijn,
de titel geeft iets oorspronkelijks aan;
iets wat altijd doorgaat
en zich steeds vernieuwt.
Met zo’n kerk kan natuurlijk
niet een kathedraal bedoeld worden.
Die restaureer je hooguit
en bewaar je als een heilige plek.
Als de kerk steeds opnieuw begint
moet dat iets van mensen onderling zijn,
die bezield door de Geest
telkens ‘heilige plaatsen’ maken
in parochies, in groepen,
buurten of wijken, op die momenten
waarop zij uitdrukking geven
aan wat in hen leeft.
Dan gaat het over een kerk
die er weliswaar is,
maar die ook voortdurend
ter plekke gemaakt moet worden.

(Bruggeman en Zuidberg, ‘In het spoor van de barmhartige’ 1994)

Die avond werd ook dank gezegd voor het vele vrijwilligerswerk dat gebeurt binnen onze federatie. En dit dank zij mensen die onze gemeenschap een warm hart toedragen. Ook Frans Clarysse werd bedankt voor zijn jarenlange inzet en zorg voor de Sint-Janskerk, en André Windels werd bedankt voor zijn dienstbare inzet in de federatie gedurende de ‘pastoor-loze’ tijd in de federatie.

Dank zij de inzet van bereidwillige handen konden we ook genieten van een heerlijk samenzijn bij een natje en een droogje. Het Damiaanbier vloeide heerlijk en de broodjes smaakten… Dank je wel aan iedereen en laten we maar samen verder dromen van een levengevende gemeenschap, een gemeenschap met een warm hart…

Deze nacht had ik een droom.
Een droom van een federatie, waarin
mensen elkaar echt willen ontmoeten
en een deel van hun levensweg
samen willen gaan.
Het was een federatie
waarin het woordje ‘moeten’
vervangen was door ‘mogen’.
Waar eigenbelang nooit de voorkeur kreeg
op de belangen van de gemeenschap.
Het was een federatie
waarin het woordje ‘God’ tastbaar was
in kleine opvallende daden van mensen
die elkaar echt probeerden te beminnen.
Het was een federatie
waar hartelijkheid voelbaar was, omdat
eenieder zich verantwoordelijk wist,
elk met zijn of haar eigen inbreng.
Als één grote familie rond dezelfde Jezus.
Toen werd ik wakker en besloot:
aan die droom wil ik meewerken!

Nogmaals aan iedereen veel vreugde en zegen toegewenst in het nieuwe jaar.
Hier vind je foto’s van het gebeuren.

Waar het allemaal om draait in de Kerk van Christus, namelijk gemeenschap vormen, mochten we de afgelopen tijd beleven in het voorbereiden van de TV-mis. Het samen mogen bidden en vieren was dan ook de spreekwoordelijke kers op de taart. Het was een uitdaging om mensen van allerlei pluimage, met hun eigen leven in het hart, te verenigen om dit gemeenschappelijk doel te bereiken. Het was een hele ervaring om dit uitzonderlijk gebeuren van dicht bij te mogen meemaken. Meer nog dan anders konden we ondervinden dat alles moet samen hangen, en dat kan enkel als we goed communiceren en samen werken. Voor egotrippers en haantjes- of hennetjes-de-voorste was er geen plaats. Ons eigenbelang moesten we opofferen omwille van het algemeen belang. We mochten gemeende dankbaarheid ondervinden en zelf ook danken voor het kleinste gebaar van waardering, voor dat kopje koffie, voor die kwinkslag tussendoor, voor al het schijnbaar kleine dat het samenzijn met mensen zo groot maakt . Alles moest netjes naast elkaar gebeuren maar toch in samenhang. Iedereen moest rekening houden met de ander, luisteren naar de ander. Meer nog dan anders. En het lukte, met vallen en opstaan. ‘Opnieuw’ en ‘stop’ waren woorden die de regisseur vaak moest roepen. Maar ’t is hem vergeven. Ondanks ons zuchtje of grimas bij een zoveelste herhaling, wisten we dat het belangrijk was nog eens op nieuw te beginnen, zodat het eindresultaat gezien mag worden. En het mocht gezien worden. Dit kon alleen omdat allen die er bij betrokken waren, er van het begin af aan meteen in wilden geloven. Alleen al de talloze positieve telefoontjes en mails die we kregen van mensen uit Vlaanderen en Nederland, zijn daarvan het bewijs. We mochten een woordje van vrede brengen aan mensen die het wat moeilijker hebben. Dat was echt de goede boodschap in de ether zenden! Na dit geslaagd staaltje van samenwerking tussen mensen van allerlei slag, mogen we meer dan ooit te zeggen: ons geloof maakt echt wel het verschil!

Darky Seynaeve

Foto’s van het gebeuren vind je hier.