Na meer dan negen jaar verlaat priester Marc Messiaen onze federatie. Reden genoeg, dachten wij, voor een boeiend gesprek.
Priester Marc, op 14 mei 2000 werd je aangesteld als moderator in de federatie Ledegem. Wat herinner je je nog van die dag en van je eerste weken?
Het was de start van de federatie. De parochies van Ledegem, Rollegem-Kapelle en Sint-Eloois-Winkel vormden vanaf toen samen de federatie Ledegem. Ik werd samen met Freddy Malfait aangesteld als priester in die federatie. Samen met diaken Frans Gheysen, Marijke Lefevre, Dirk Nollet en Hendrik Vandromme kregen wij de verantwoordelijkheid voor deze federatie. De eerste drie maanden kwamen we al geregeld samen en werden vele krijtlijnen uitgezet. Gedeelde verantwoordelijkheid was een belangrijk opzet.
Duidelijk een goede start van een belangrijke wijziging op parochiaal vlak! Toch gebeurde kort nadien een verschrikkelijk drama…
Inderdaad. Kort nadien volgde die verschrikkelijke dag: 16 juli 2000 staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Die nacht verongelukte pastoor Freddy Malfait. De man met de onontbeerlijke ervaring, mijn grote voorbeeld… een lievelingsfiguur in Sint-Eloois-Winkel en ver erbuiten… Een paar afschuwelijke weken volgden: een begrafenis regelen van zo’n publieksfiguur terwijl je zelf amper iemand kent in de federatie. Een begrafenis waarop 3600 man en de voltallige pers aanwezig was, alles en iedereen was er… Achteraf een grote leegte. Daar stond ik dan, zonder de minste parochie-ervaring… Bovendien zelf ondersteboven van het feit dat je een goede vriend en collega-priester verloren had. Tot zover de vlekkeloze start…
Toch volgde kort nadien opnieuw positief nieuws…
Als snel kregen we bericht dat priester Patrick ons zou komen helpen. Half augustus kwam hij in Ledegem aan. Het oorspronkelijke idee was dat hij een viertal maanden zou blijven om ons uit de nood te helpen. Patrick begon onmiddellijk mee te werken, mee te draaien en mee te denken. De samenwerking verliep zo vlot en zo goed dat uiteindelijk beslist werd dat priester Patrick zou blijven. Eind 2000 werd hij dan ook door de bisschop benoemd in onze federatie en in januari 2001 werd hij hier als priester aangesteld.
Heel kort daarna kwam ook de stuurgroep tot stand?
Klopt. Op dat moment waren we dus met zes (priester Patrick, diaken Frans, Marijke, Dirk, Hendrik en mezelf) en het idee was om vanuit iedere parochie toch 2 mensen te hebben die samen met priesters en diaken een stuurgroep wilden vormen. Mensen die mee verantwoordelijkheid wilden dragen en bereid waren mee hun schouders onder de federatie te zetten. Daarop zijn we dus beginnen zoeken. In de loop van maanden zijn we mensen gaan aanspreken die na het volgen van de nodige vorming en opleiding uiteindelijk ook benoemd werden. Het spreekt voor zich dat de samenstelling van die groep in de loop der jaren evolueerde. Dank aan iedereen die zich daarbij inzet(te). Sommigen namen afscheid, anderen kwamen ons vervoegen.
Er veranderde heel wat in de jaren dat je hier bij ons was. Wat vind je zelf de belangrijkste verwezenlijkingen?
Verwezenlijkingen vind ik niet altijd het juiste woord. Voor mij is de belangrijkste realisatie kerk vormen met mensen voor de mensen… Als je ziet dat er 10 jaar geleden nog heel wat priesters in onze 3 parochies waren en er nu maar 1 priester meer over dan moet er mee verantwoordelijkheid genomen worden door mensen uit die geloofsgemeenschappen. Het spreekt voor zich dat dit een enorme verandering is voor iedereen. Niet alleen voor de mensen die deze taak op hun schouders willen nemen, maar ook voor iedere mens. Ook voor hen is het een grote aanpassing te zien dat een aantal taken opgenomen worden door gewone leken. In de loop van 10 jaar is het parochie-landschap er dus helemaal anders gaan uitzien.
Straks verlaat je onze federatie. Wat houd je nieuwe benoeming precies in?
Goeie vraag! Maar helemaal niet zo makkelijk om er een gedetailleerd antwoord op te geven. Ik moet immers zelf nog veel aftasten en nog heel veel nieuwe mensen leren kennen. Kort geschetst kan men mijn nieuwe taak in 3 grote delen indelen:
Een eerste belangrijke taak bestaat erin contacten te leggen met het middenveld, de middensector. Luisteren naar de mensen daar en samen met hen zoeken hoe we christelijke waarden in deze groepen, de K-factor verder kunnen uitdiepen.
Ten tweede mensen nabij zijn in hun taken en verantwoordelijkheden en hen ondersteunen in alle moeilijkheden die ze daarbij op hun weg tegenkomen. Zeker in de landbouwsector is de crisis op dit moment heel sterk voelbaar. Dit veroorzaakt heel wat problemen en menselijk leed. Daar mag ik mensen proberen bij te staan.
Ten derde krijg ik ook nog een taak in de dekenij Waregem, waar ik ook ga wonen. Daar zal ik waar nodig en voor zover dit ook mogelijk is bijspringen bij het vele pastorale en liturgische werk: weekendvieringen, begrafenissen, enz.
Je ziet, het is een hele boterham… en het zal ook voor mij nog heel wat aftasten worden, zoeken naar de juiste inhouden en evenwichten.
Waar ligt dan je grootste uitdaging?
Oei oei, daar heb ik nog geen zicht op! Kom binnen 2 jaar es terug, dan zal ik daar beter kunnen op antwoorden (we nemen de uitdaging aan).
Wat wens je jouw opvolger, priester Johan Loones, toe?
Ik wens hem alle geluk en fantastische goede samenwerking met de mensen die mee helpen verantwoordelijkheid dragen. Ik hoop en ik wens dat hij zich gedragen mag weten door mensen.
Wat zal je zelf het meeste bijblijven van de jaren dat je in Ledegem was?
In eerste instantie de gedrevenheid en gedragenheid van de stuurgroep. Dat was iets wat voor mij heel belangrijk is en blijft.
In tweede instantie de enorm goeie contacten met mensen bij sterfgevallen die ik mocht begeleiden. Contacten die ik ook blijf hebben met veel van hen en die veel voor me betekenen. In de jaren die ik hier was, waren er een paar heel zware sterfgevallen. Ik denk aan priester Freddy, Diederick en Elien, Rune, Lien en Pieter, Rieke en Wim en Christel, Brecht,… Ik voel me ook blijvend verbonden met alle mensen die een kindje verloren.
Ik denk aan de mensen die kort na het overlijden van een geliefde me een kaartje stuurden om me te danken… Dat doet deugd en zegt me: “Marc, mensen in moeilijke momenten nabij zijn… het is ‘Goddelijk’”.
Ik heb me ook altijd zeer sterk mogen en kunnen inzetten tijdens de liturgische diensten. Ik mocht het doen samen met de gebedsleiders, de (volwassen) misdienaars, de lectoren en zoveel anderen. Waarvoor dank. Dank ook aan de koren die heel geregeld een dienst kwamen opluisteren.
Die liturgische diensten konden plaats vinden in kerken die mogen gezien worden. Samen met de mensen van kerkfabrieken en de gemeentelijke overheid mocht ik de kerken restaureren. Het waren momenten van zorg, maar ook van fierheid.
Naast de vele materiële beslommeringen waren er ook vele spirituele momenten. Ik denk dan bv aan het op weg gaan met mensen die ervoor kiezen om christelijk te huwen of om hun kindje te laten dopen. Of ik denk aan de leerhuizen… samen een stuk bijbel lezen en samen zoeken naar de betekenis van die tekst heden ten dage. Boeiend!
De vraag was natuurlijk: wat zal je het meest bijblijven? Wel. Waar een wil is om samen te werken daar kan het!!! Christenen zijn bruggenbouwers en geen klovendelvers. En ik heb mogen ervaren dat er in deze federatie heel veel mensen van goede wil zijn! Dat heb ik mogen ervaren met de federale stuurgroep, de kerkfabrieken en nog vele anderen…Gods droom realiseren is niet iets van mij alleen, of voor mijn geloofsgemeenschap alleen, het is iets wat je samen met en voor anderen doet…
GOD ZEGENE EN BEWARE U ALLEN.
Nog dit: waar ik mensen gekwetst heb, heel oprecht en gemeend: sorry! Moge God mijn onvolmaaktheden vergeven…
Van harte dank voor dit boeiende gesprek. Ook jij zal ons altijd bijblijven ! Priester Marc, op 29 augustus 2009 nemen we om 16u afscheid van jou met een mooie viering. Aansluitend zal ook een receptie plaatsvinden. Graag willen we iedereen van harte uitnodigen dit moment niet te missen en aanwezig te zijn op deze viering.
Priester Marc, dank voor je onaflatende inzet voor onze federatie! Veel succes in je nieuwe functie, het ga je goed!
Een uitgebreide fotoreportage van het afscheid vind je hier.